سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
216
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
متن : و يجوز للمسلم التزويج متعة و استدامة للنكاح على تقدير إسلامه كما مر بالكافرة الكتابية و منها المجوسية ، و كان عليه أن يقيدها ، و لعله اكتفى بالتشبيه لما مر . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : بر مسلمان جايز استكه زن كافر كتابى را متعه نموده يا نكاحش را مستدام بدارد . شارح ( ره ) مىفرماين : استدامه نكاح بر فرضى استكه مرد اسلام آورده و زن به كفر خويش باقى باشد . و سپس مىفرماين : مقصود از [ كافره ] در عبارت مرحوم ماتن زن كافره كتابيه استكه زن مجوسيّه و زردشتيه نيز از جمله آنها محسوب مىشود . البته بر مصنف ( ره ) لازم بود كه [ كافره ] را به كتابيه مقيّد ميفرمود ولى بواسطه لفظ تشبيه كه آورد يعنى كلمه [ كما مر ] چون خود را از تقييد مستغنى ديد از اينرو بنفس [ كافره ] اكتفاء فرمود . قوله : على تقدير اسلامه : ضمير مجرورى در [ اسلامه ] به زوج راجع بوده و اين عبارت قيد است براى [ استدامة ] . قوله : و منها المجوسيّة : ضمير در [ منها ] به كافره كتابيه راجع است . قوله : و كان عليه ان يقيّدها بها : ضمير در [ عليه ] به مصنف ( ره ) و در [ يقيّدها ] به كافره و در [ بها ] به كتابيه عود مىكند . قوله : و لعلّه اكتفى بالتشبيه بما مر : ضمير در [ لعلّه ]